കേരള പാരമ്പര്യത്തിന്റെ നിറങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മേഖലയാണ് കൈത്തറി . നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യന്റെ കയ്യൊപ്പും കലാഭാവനയും ചേർന്ന് രൂപം കൊണ്ട ഈ നെയ്ത്ത് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യജീവിതത്തെയും ആചാരങ്ങളെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് മെഷീൻ തറികളുടെ ആധിപത്യവും വിപണിയിലെ മാറ്റങ്ങളും ചേർന്ന് നെയ്ത്തുകാരുടെ ജീവിതം തന്നെ വല്ലാതെ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ബാലരാമപുരം ഒരിക്കൽ കൈത്തറിയുടെ അഭിമാനമായിരുന്നു. ഇന്നും അതിന്റെ കണികകൾ അവശേഷിക്കുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. രാജകീയ വസ്ത്രങ്ങൾ മുതൽ ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളിലേക്കും മറ്റുമായി നീണ്ടു നിന്ന ബാലരാമപുരം മുണ്ടുകൾ ഏറെ ശ്രദ്ധ നേടിയവയാണ്. തലമുറകളായി നെയ്ത്തിൽ ജീവിതം നയിച്ചവർ ഇപ്പോൾ തൊഴിൽ മാറ്റത്തിനായി നോക്കുകയാണ്. ഒരു മുണ്ട് നെയ്യാൻ ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ വേണം. അതിന് കിട്ടുന്ന പ്രതിഫലം, മെഷീൻ വസ്ത്രങ്ങളുടെ വിലയുടെ പാതിയ്ക്ക് പോലും തികയാറില്ല,എന്നതാണ് ബാലരാമപുരത്തെ പലരും പറയുന്നത്.
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കുത്താമ്പള്ളി അതുപോലെ തന്നെ ഒരു നെയ്ത്തുപ്രദേശമാണ്.കുത്താമ്പള്ളി സാരികൾ ഒരിക്കൽ കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ അഭിമാനമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ചെലവുകൾ കുത്തനെ ഉയർന്നതും വിപണിയിൽ വില്പന കുറഞ്ഞതും ചേർന്ന് അവിടുത്തെ നെയ്ത്തുകാരെ കഠിനപ്രതിസന്ധിയിലാക്കി. “മക്കൾ ഈ തൊഴിൽ തുടരില്ലെന്ന് പറയുന്നു. ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ മതിയാകുന്ന വരുമാനമില്ല,” എന്നതാണ് അവിടുത്തെ യുവ നെയ്ത്തുകാരുടെ വേദന.
മെഷീൻ തറികൾ വിപണിയിൽ നിറഞ്ഞതോടെ കൈത്തറി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിലകുറഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളോട് മത്സരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി. മെഷീൻ ഉൽപ്പാദനം വേഗതയേറിയതും ചെലവുകുറഞ്ഞതുമായതിനാൽ ഉപഭോക്താക്കൾ അതിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞത്. കൈത്തറിയുടെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ ‘പാരമ്പര്യം’ എന്ന പദത്തിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകുകയാണ്.
സർക്കാർ സഹായങ്ങളും സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെയും മാർക്കറ്റിംഗ് പദ്ധതികളുടെയും പിന്തുണ ലഭിച്ചാലും, ആനുകൂല്യങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും എത്തുന്നില്ല. പലരും കടബാധ്യതകളിൽ വീണു തൊഴിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. എങ്കിലും പ്രതീക്ഷ പൂർണ്ണമായി മാഞ്ഞിട്ടില്ല. പുതിയ തലമുറയിലെ ചിലർ കൈത്തറിയെ സുസ്ഥിര ഫാഷന്റെ ഭാഗമാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ഓൺലൈൻ വിൽപ്പനയും ഡിസൈൻ നവീകരണവും കൂടി കൈത്തറിയ്ക്ക് പുതിയ ശ്വാസം നൽകുകയാണ്.
കൈത്തറിയുടെ ഭാവി അതിനെ നോക്കുന്ന നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടിലാണ്. പരമ്പരാഗത നെയ്ത്തുകാരുടെ കൈകളിൽ ഇപ്പോഴും കലയുണ്ട്, അതിനൊപ്പം ആത്മാഭിമാനവും പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ട്. അവരുടെ ജീവിതം നിലനിർത്താനുള്ള വഴികൾ തേടുമ്പോൾ, നാം സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു തൊഴിൽമാത്രമല്ല — കേരളത്തിന്റെ സംസ്കാരത്തിന്റെ മൂലതന്തുവാണ്.
